Bliskość
Z samotnością wiąże się antagonistyczne pojęcie bliskości. Jesteśmy samotni kiedy blisko nas nie ma tej jakże nam bardzo bliskiej osoby. Zbliżenia dwóch osób mogą być gorące, namiętne, bolesne chłodne, niesamowite, zwyczajne. Bliskość drugiej osoby leży w naturze każdego człowieka. Dzięki bliskości drugiej nie czujemy się samotni, nie czujemy smutku, tęsknoty. Możemy wtedy zapomnieć o naszych codziennych troskach i zmartwieniach. Czasem przebywanie w pobliżu bliskiej nam osoby może wprowadzić nas w stan euforii i upojenia dopamina zalewająca nasz mozg jak szalona. Ludzie różnie reagują na takie stany „upojenia”, jedni wybuchają śmiechem inni zalewają się łzami ze szczęści. Ale nie to jest ważne jak reagujemy na bliskość, liczy się to co ona nam daje, a daje nam ona otóż poczucie bezpieczeństwa i spełnienia, czego nie można osiągną w żaden inny sposób jak tylko będąc blisko drugiej osoby. Bez możliwości zbliżenia się do drugiej osoby ten świat byłby pusty, pozbawiony namiętności, a wszędzie wokół nas znajdowali by się nieszczęśliwi ludzie, a ich nieszczęśliwość potęgowana była by przez to że byliby otoczeni przez samych dalekich im nieszczęśliwych osób.